nieuwsbrief zorgknorrie november december 2012

Zorgknorrie.

November/December 2012

Hallo ouders en verzorgenden van kinderen , kinderen en volwassen deelnemers!

Daar is dan eindelijk weer een zorgknorrie, dat heeft wel heel lang geduurd.
De open dag ligt al weer vijf maanden achter ons. Het was trouwens een
geslaagde bijeenkomst! Er werden druk spelletjes gedaan en er werd veel
italiaans ijs gegeten.Ook lasso gooien werd geoefend.Het is zeker voor
herhaling vatbaar.

De bloemen bij de vijver hebben prachtig gebloeid en ook de moestuin 
heeft goede oogst geleverd.Hij ligt nu
alweer, bijna kaal, te wachten op
het voorjaar.

Gusta Mána is een mooi veulen geworden, dat al zelfstandig rondloopt,
zonder nog te drinken bij haar moeder. Daarvoor moeten ze wel gescheiden
van elkaar lopen, anders duikt ze er zo weer onder om te gaan drinken.

De parkeerplaatsjes  zijn er gekomen, alleen ligt er nu wel weer kuilvoer op
een gedeelte.Maar het is goed om te weten
 dat de paarden genoeg te eten
zullen
hebben deze winter.We willen jullie nogmaals vragen om goed op de plekjes
te parkeren
en liever niet langs de weg te blijven staan. Dat geeft het minste overlast
voor de buurt.
Ook graag goed doorrrijden. Als je aan het begin van het pad al parkeert ,
kan er niemand meer bij.

Stássmey is ondertussen al helemaal gewend op de zorgboerderij. Ze  wordt niet
veel gebruikt voor
het paardrijden door de deelnemers,omdat ze daar nog te jong
voor is.
Voor het rijden hebben we onze trouwe Visna, Fjödur en kleine Olivia.

De jaarling Röðull is voor een paar jaar naar Polen vertrokken om daar lekker
in de heuvels in een hengstenkudde te lopen. Tegen de tijd dat hij vier jaar is,
komt hij dan weer terug om ingereden te worden. Zijn zusje Gusta zal in het voorjaar
ook die kant op gaan. In een grote kudde opgroeien zorgt dat ze heel sociaal en goed
opgevoed worden door andere paarden.Daar kan je als mens niet aan tippen.

De volwassen deelnemers zijn een dagje uit geweest naar Rotterdam en zijn daar
een tochtje met de Spido
gaan maken en hebben de euromast beklommen.
Ze hebben ervan genoten.
Zulke uitstapjes zijn niet geschikt voor de kindergroep.
Daar draaien we
gewoon ons wekelijkse programma .

Ondertussen zijn we druk bezig met ons kwaliteitssysteem.De positieve evaluatie
hadden we al, maar we zijn nu hard op weg om het kwaliteitskeurmerk te halen.
Daar moet nog heel wat voor gebeuren. Vandaar ook, dat we de afgelopen weken
bij alle deelnemers een brandoefening hebben gehouden.Dit is allemaal goed verlopen
en iedereen vond het wel geinig om een keer uit het raam te mogen klimmen.

Zoals jullie wel weten, worden er over iedereen regelmatig verslagen gemaakt.
Via deze Zorgknorrie wil ik nog eens benadrukken,dat het altijd mogelijk is,
om naar aanleiding van zo’n verslag een gesprek aan te vragen.Of als er anderszins
iets aan de hand is, waardoor het nuttig kan zijn om even uit
te wisselen.
Dit gebeurt natuurlijk al veel
in de wandelgangen, maar voor alle duidelijkheid
wijs ik nog maar
eens op deze mogelijkheid.

De cliëntenraad komt vier keer per jaar bij elkaar. Afgelopen week hebben we weer
een vergadering gehad. Mocht er nog iemand belangstelling hebben om deel te nemen,
dan graag.Gewoon even zeggen of mailen. In februari zal de volgende vergadering
gehouden worden.

Dank jullie wel voor het invullen van de enquête. We hebben ze nog niet allemaal
terug,maar volgende
week zullen de krieleitjes verloot worden.O ja, er zijn trouwens
nieuwe krielkipjes
;
drie stuks en ze hebben sokjes aan hun poten.En ze hebben
stippeltjes op hun veren.
Vandaar de namen; Sokje, Stipje.De derde heet Staafje;
die is vernoemd naar Annemarie van Staaveren,
omdat we ze van haar ouders hebben gekregen. 

Met de kinderen zijn we bezig met een experimentje. We weten, dat het uitmaakt of je
vriendelijk bent tegen iemand of iemand uitscheldt..Dit schijnt zelfs zo te zijn, als je
scheldt tegen rijst in eenpotje met wat water. eerst zien,dan geloven ,dachten we.
Dus er staan nu drie potjes in dehut; een met "lieve rijst",een met  "stomme rijst"
en een potje negeren we helemaal. De uitslag van het experiment is nog niet klaar.
Het schijnt een maand te duren voor je verschil gaat zien. We zullen zien...
Iedereen heeft wel enthousiast mee gedaan.

Dat was het nieuws al weer. Dan wens ik jullie alvast een fijn Sinterklaasfeest
en mooie kerstdagen!
Tot de volgende Zorgknorrie ( je weet nooit wanneer...)

Hartelijke groet, ook van Paul,
Manette Valkenier
Zorgboerderij Emmen