Nieuwsbrief Zorgknorrie oktober 2014

Nieuwsbrief Zorgknorrie oktober 2014

Hier is dan weer een nieuwe zorgknorrie.
Er is de laatste tijd veel gebeurd, dus het wordt dit keer een extra lange editie.
Eerst maar het slechte nieuws: op 25 september is onverwachts onze trouwe
IJslander Vísna overleden. Visna was de IJslander van Annemarie en stond al
3 jaar bij ons op de zorgboerderij van haar oude dag te genieten. Ze was al 23 jaar.
Veel kinderen en volwassenen hebben op haar rug rond gereden.Vísna kreeg
plotseling last van haar longen. Het leek eerst gewoon astma, maar  er bleek een
paar dagen later toch vocht in haar longen te zitten. Gelukkig is ze zonder pijn
ingeslapen. En is ze nu in de paardenhemel, zoals we de kinderen hebben verteld.
Gelukkig kunnen we nog verder rijden op Fjödur en Olivia, die ook allebei heel braaf
zijn. Maar de deelnemers, en wij zelf ook, moeten nog wel wennen dat ze weg is.
We zijn haar én Annemarie dankbaar voor de mooie uurtjes die we met haar hebben
kunnen delen.

Ondertussen zijn we gewend geraakt aan het feit dat de eikenboom is weggehaald.
Bijna al het hout is opgeruimd: een paar stukken zijn tafeltjes geworden of een soort
stoeltjes. En er ligt nog een groot stuk, dat als bankje functioneert.

Aan de deelnemers hadden we verteld, dat we op de plek van de eikenboom een weitje
voor alpaca's wilden gaan maken. Er werd ook al druk gewerkt aan een schuilplaats
voor de beesten. Toen we uiteindelijk op zoek gingen naar leuke alpaca's, viel het ons
eigenlijk nogal tegen. Er was ons verzekerd dat alleen lama's spugen, maar toen we
gingen kijken, bleek dus dat alpaca's ook flink kunnen spugen een soort groen grasachtig
slijmerig iets. En het stinkt.. De dieren zelf stinken ook, omdat spuug in hun vacht komt.
Dus hebben we besloten af te zien van de koop van alpaca's. Geen alpaca's op
Zorgboerderij Emmen...

In plaats daarvan komt er een hengstenweitje. Want ondertussen is er nog meer veranderd:
de Quaterhorse Luci is verkocht. Ze is op een hele goede plek terecht gekomen bij lieve
mensen. We willen ons helemaal richten op ijslanders ( alleen het shetlandertje Olivia gaat
natuurlijk nooit weg!) Dus ondertussen is Rodi de hengst gekomen. Hij valt heel goed in de
smaak bij de merries. Alleen Röðull de ruin, die weer terug is uit Polen is en daar gecas-
treerd is, vindt het wat minder leuk: hij wil graag de merries voor zichzelf, maar ze vinden
Rodi veel interessanter.. Gusta is op haar beurt naar Polen toe om daar nog een tijd in een
grote kudde rond te dartelen en opgevoed te worden ,vóór dat ze over twee jaar weer terug
komt.We zijn nog op zoek naar een leuke merrie. Zodat we kunnen gaan fokken.

Achter is ondertussen een hele mooie speelplek ontstaan, waar de kinderen graag spelen.
We hebben ook een aantal nieuwe speeltoestellen erbij. Eén nieuw toestel  daarvan is ge-
sponsord door camping Zandpol, die geld had opgehaald voor een goed doel, tijdens een
georganiseerde barbecue. Het goede doel  dat ze uitgekozen hadden was onze
zorgboerderij! Daar waren we natuurlijk heel blij mee en de kinderen nu ook! 

Aan de voorkant is nog een mooie schommelbank gekomen, waar ook graag op gezeten
wordt, terwijl er met skelters omheen gereden wordt.

Ondertussen hebben we op 10 september de koffieochtend gehad, Dat was een leuke
ochtend, met aardig wat mensen. Paui heeft een klein opmaatje gehouden en verder
hebben we wat gepraat. Er blijkt wel behoefte te zijn om te weten hoe een dag zoal verloopt
op de zorgboerderij. Bij de kinderen vertel ik dat altijd al wel bij een intake, maar dat is
blijkbaar nog niet genoeg. Dus hebben we verteld over de dagindeling bij zowel de kinderen
als bij de volwassenen. Ook is er behoefte om gewoon als ouders onderling eens te praten
over hindernissen, die je zoal tegenkomt in samenhang met hulpverleningsland of gewoon
het dagelijks leven. We zullen in februari 2015 weer een keer een koffieochtend houden.
U hoort hier ruim van te voren nog van.

De moestuin heeft aardig wat opgebracht dit jaar: mooie komkommers, pompoenen, fram-
bozen, worteltjes, bieten, boontjes, mais. Alles in kleine hoeveelheden, maar toch leuk!

De kinderen hebben de appeltjes weer uit de bomen gehaald: die zijn heerlijk voor paarden
en ezels ( het zijn droogappels, dus niet zo lekker voor mensen). Vele handen maken licht
werk..

Er blijkt ook steeds weer behoefte om precies te weten wie er allemaal werken als
personeel. Dus hierbij even een update: in de volwassenengroep werken Annemarie,
Erik, Nathalie ( Angela heeft in de zomerperiode daar gelukkig ook geholpen, maar zij
werkt nu weer alleen in de kindergroep op zaterdag). Als nieuw personeelslid zijn daar net
Lena en Joyce bij gekomen. Als nieuwe stagiaire werkt Mandy erbij.

In de kindergroep werken Angela, Annemarie, Nathalie. Daar is Joyce als nieuw personeels-
lid bijgekomen. En als stagiaire hebben we Lonneke. We zijn blij dat we weer genoeg
mensen hebben om alles goed te laten verlopen. Het is een leuk team!

Blijf a.u.b. opletten bij het parkeren: dus het liefste zo ver mogelijk de oprit oprijden en
doorrijden naar voren, zodat ook anderen er nog op kunnen rijden. Misschien moet je even
wachten, maar ik hoop dat jullie dat geduld op kunnen brengen. Niet parkeren voor het huis
van de buren, dus niet voor de ganzen parkeren.

Hartelijke groet, ook van Paul,
Manette Valkenier, Zorgboerderij Emmen